Monday, March 19, 2012

බිඳිමි ගල් ලෙන


විශල් තුරු හිස්
බිඳි වන මැද
දුවයි සාවුන්
දැනී මර  බිය
හිවල් කොටි ඒ
රුදුරුසෙන් මැද
බියෙන් හැකිළි ඉඳිනු කෙලෙසක

සිoහභාහුත් නිදයි දුක මැද
මුදු කොමළ බස් නනගනු කෙලෙසද
ලෙන් දොරෙන් පිට නොගොස් පිය තුම
රැඳෙනු නොහැකිය ගල් ලෙනේ මට

4 comments:

  1. ලස්සනයි අක්කේ...

    ReplyDelete
  2. අම්බානක කන්නවෙයි තාත්තා දැක්කනං මේක....

    ReplyDelete