Friday, April 27, 2012


ගඟක් වේ නම් ගලා ගෙන යන
සයුර නුඹ වෙයි
නමක් නොඅසන
සඳක් වේ නම් රැයේ සුපිපෙන
අහස නුඹ වෙයි
රැයම නොපතන
මලක් වේ නම් සුවඳ විහිදෙන
සුළඟ නුඹ වෙයි
පාට නොසොයන
මට මාව වෙන්නටම ඉඩ හැර
ලෝකයම නුඹ වෙයි
ආදරේ මායිමක් නොමැතිව

3 comments:

  1. ලස්සනයි මේ කවිය...

    ReplyDelete
  2. හොඳයි හොඳයි පෙම් කවි ලියන්න පටන් අරන් වගේ ලඟදි ඉඳලා. අහේතු කාලේන........
    මැණික්

    ReplyDelete