ගුවන් පාලම
පාට ගා
අවුරුදුත්
බෝ කොළත්
දළු ඇවිත්
සිලි සිලිත්
හඬ ඇසෙත්
නෑ සිසිල්
මද පවන්
එනමුදුත්
පාලමෙන් උඩ ඇවිත්
කවුළුවෙන් බිම බලත්
දෙනෝ දාහක් තුළ දෙනෙත්
මුලා වෙයි සිත තවත්
නුඹ හට
නෑවිදින් නුඹ සිටින දවසට දෑස් යුග පියාගෙන විදගන්න රඳවා ගන්නම් මම ඉතින් මේ හාදුවල උණුසුම පියාපත් දිගුකර නුඹ පියාඹන දවසට කැදැල්ලේ පාලුවත් මැකෙන්නට හිරකරගන්නම් ආදරණීය හැම වදනකම මතකය දුර ඈත ඉසව්වක ඉගිලිලා නුඹ ඉතින් යනකොට තිතක් වී බොඳවෙන මා ඉතින් නොපෙනෙනා දවසට දුකක් නැති වෙන්න හිත යට කවක් ලියනෙමි හෙටත් නුඹ හට
මේකනම් තේරුනේ නෑ..
ReplyDeleteමෙදා සැරේ පැහැදිලි කිරීමක් කරන්න වෙයි ඔන්න.
ReplyDeleteඅවුරුදුත් ඉවරයි වෙසක් එනවා...මේ අතර මිනිස්සු ගැන" Nugegoda" di dekka
ReplyDeleteඇයි අෆ්ෆ මෙ වෙසක් හැම ෆාරම අවුරුද්දට පස්සෙ එන්නෙ ආ....අපිට පිනක් දහමක් කොර ගන්ට වෙන්නෙ නෑ නෙව...:P
ReplyDelete